روش‌شناسی و محدودیت‌ها
تخمین چه چیزی را می‌تواند و چه چیزی را نمی‌تواند پشتیبانی کند
این صفحه روش هندسی، هفت نمونه اولیه، بررسی‌های کیفیت و محدودیت‌هایی را که هنگام خواندن نتیجه مهم‌اند مستند می‌کند.
تعریف‌های اندازه‌گیری
برنامه طول صورت، عرض پیشانی، عرض گونه، عرض فک و عرض فک پایین را از نقاط شاخص اندازه می‌گیرد. نسبت‌های طول به عرض، پیشانی به فک، گونه به فک، پیشانی به گونه، فک به صورت و باریک‌شدگی چانه را استخراج می‌کند. ثلث‌های صورت، فاصله چشم، شیب چشم و تقارن به‌عنوان نشانه‌های پشتیبان گزارش می‌شوند.
مقایسه نمونه‌های اولیه
هر یک از هفت شکل با یک بازه و وزن برای پنج ویژگی نسبتی نمایش داده می‌شود. برنامه امتیاز می‌دهد که نسبت‌های اندازه‌گیری‌شده چقدر به هر بازه نزدیک‌اند، امتیازهای وزنی را ترکیب و نرمال می‌کند. نزدیک‌ترین امتیاز خوانش اصلی است؛ امتیاز بعدی می‌تواند به‌عنوان تطابق ثانویه ظاهر شود.
بررسی‌های کیفیت
برنامه اندازه صورت در کادر، وضوح، نوردهی، کج شدن سر، چرخش افقی، شیب عمودی و باز بودن چشم را بررسی می‌کند. این بررسی‌ها برچسب اطمینان را تغییر می‌دهند و هشدار تولید می‌کنند. نتیجه را به اندازه‌گیری تأییدشده تبدیل نمی‌کنند.
محدودیت‌های شناخته‌شده
یک عکس دوبعدی صورت سه‌بعدی را تخت می‌کند. اعوجاج لنز، زاویه سر، نور، مو، عینک، آرایش، موی صورت و برش می‌توانند نسبت‌های ظاهری را تغییر دهند. روش هیچ معیار دقت برچسب‌گذاری‌شده توسط متخصص و هیچ اعتبارسنجی جمعیتی نماینده‌ای ندارد. الماسی و مثلثی دسته‌های اکتشافی هستند. نتیجه یک کمک استایل است، نه ارزیابی پزشکی، هویتی، سنی، جنسیتی یا جذابیت.
وضعیت داده و مدل
برنامه تولیدی از یک مدل نقاط شاخص همراه و قواعد هندسی شفاف استفاده می‌کند. هیچ طبقه‌بند تصویری آموزش‌دیده شکل چهره همراه ندارد. یک مجموعه داده عمومی پنج‌کلاسه که برای این پروژه ارزیابی شد به دلیل نگرانی‌های پوشش، برچسب، تقسیم داده و حق نشر برای استفاده تولیدی رد شد. هیچ مدل نامزدی پروتکل معیار مستند را نگذرانده است.